Czas zdjąć skarpetki. Kiedy rodzicielska troska staje się kontrolą?
Od 115 #rodzicielskichczwartków spotykamy się na moim fanpage'u, żeby na chwilę zdjąć but i przyjrzeć się kamykowi, który we wtorek zaczął nas uwierać, bo został tam włożony.
Blog
Witaj🌿
Jeśli tu jesteś, prawdopodobnie – podobnie jak ja – wierzysz, że wychowanie dziecka to coś więcej niż szukanie gotowych odpowiedzi.
To codzienna droga pełna pytań, zachwytów, reakcji, chwil zwątpienia i małych odkryć.
W tym miejscu dzielę się prawdziwymi historiami, obserwacjami i refleksjami z codziennego życia.
Nie po to, by oceniać. Nie po to, by mówić, jak powinno być.
Po to, by wspólnie zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na rodzicielstwo z innej perspektywy.
Znajdziesz tutaj historie, które wydarzyły się naprawdę, pytania, które zostają z nami na dłużej, oraz myśli, które pomagają lepiej rozumieć siebie i swoje dziecko.
Być może któraś z tych historii stanie się także częścią Twojej.
Skąd wziął się ten blog?
Jego początkiem był Rodzicielski Czwartek – cykl publikacji tworzony na moim fanpage'u.
To właśnie cotygodniowe spotkania z rodzicami pokazały mi, jak bardzo potrzebujemy miejsca, w którym można zatrzymać się na dłużej.
Tak powstał ten blog.
Dziś żyje własnym rytmem.
Znajdziesz tutaj zarówno wpisy z cyklu Rodzicielski Czwartek, jak i Obserwacje, historie z codziennego życia oraz teksty inspirowane pytaniami i doświadczeniami rodziców, z którymi pracuję każdego dnia.
Zapraszam. Rozgość się.
🌿 Viola Rosińska-Różańska
Dlaczego Dzień Nauczyciela może być lekcją WDZIĘCZNOŚCI?
Obudziłam się rano, sięgnęłam po telefon i zobaczyłam coś, czego zupełnie się nie spodziewałam. Moi dawni uczniowie, po tylu latach, pamiętali. Poprzedniego wieczoru, kiedy już spałam, opublikowali na moim profilu życzenia z okazji Dnia Nauczyciela.
Dzień Nauczyciela. Czy rodzic powinien kupować nauczycielowi prezent?
Zbliża się 14 października. Dzień Edukacji Narodowej, nazywany Dniem Nauczyciela.
Dlaczego dziecko nie mówi rodzicom o przemocy w szkole? Co kryje się za jego milczeniem?
„Dlaczego mi nie powiedziałeś?”
Dziecko milczy. Co JEGO cisza uruchamia w Tobie?
Wraca ze szkoły. Rzuca plecak. Wchodzi do swojego pokoju. Siada na łóżku i patrzy przez okno.
Dlaczego tak trudno mi jest przestać PRZYPOMINAĆ dziecku?
„Spakowałeś plecak?” „Strój na WF?” „Jutro masz sprawdzian.” „Nie zapomnij oddać zgody.” „Posprzątaj po sobie.”
"SAM WYBRAŁEŚ, WIĘC TERAZ CHODŹ. " Czy tak uczymy dziecko KONSEKWENCJI?
Wrzesień. Plan lekcji jeszcze nie do końca ustalony, a miejsca na zajęcia dodatkowe już znikają.
Jak mam nauczyć dziecko "OBSŁUGIWAĆ" własne EMOCJE, skoro mnie samej nikt tego nie nauczył?
Dziecko wraca do domu. Rzuca plecak. Odpowiada półsłówkami. Złości się o coś, co Tobie wydaje się drobiazgiem. Trzaska drzwiami. Płacze. Albo na zwyczajne pytanie:
A co, jeśli w tym roku odpuścisz... KONTROLĘ?
Pierwszy dzwonek. Nowy plan lekcji. Nowe zeszyty. Sprawdziany, kartkówki, zadania, oceny. I my — rodzice. Z najlepszymi intencjami.
A co, jeśli Twoje dziecko nie potrzebuje, abyś Ty MOTYWOWAŁA je do nauki?
„Idź się uczyć.” „Jutro masz sprawdzian.” „Najpierw lekcje, potem telefon.” „Musisz poprawić tę ocenę.” „Jak dostaniesz piątkę, to…”
A co, jeśli wiedza Twojego dziecka nie jest CELEM?
Za kilka dni zacznie się szkoła. Znowu pojawią się zeszyty, zadania, kartkówki, sprawdziany, oceny. I zdanie, które w wielu domach będzie padało niemal codziennie:
Czy potrafisz pozwolić dziecku zrobić to samodzielnie? Inaczej, niż Ty?
Za tydzień szkoła. Być może w Twojej głowie już powstaje lista. Zeszyty. Bloki. Flamastry. Piórnik. Worek na WF. Buty sportowe.Trzeba sprawdzić, czego brakuje. Pojechać do sklepu. Wybrać. Kupić. Przygotować.