Jeśli tu jesteś, prawdopodobnie – podobnie jak ja – wierzysz, że wychowanie dziecka to coś więcej niż szukanie gotowych odpowiedzi.
To codzienna droga pełna pytań, zachwytów, reakcji, chwil zwątpienia i małych odkryć.
W tym miejscu dzielę się prawdziwymi historiami, obserwacjami i refleksjami z codziennego życia.
Nie po to, by oceniać. Nie po to, by mówić, jak powinno być.
Po to, by wspólnie zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na rodzicielstwo z innej perspektywy.
Znajdziesz tutaj historie, które wydarzyły się naprawdę, pytania, które zostają z nami na dłużej, oraz myśli, które pomagają lepiej rozumieć siebie i swoje dziecko.
Być może któraś z tych historii stanie się także częścią Twojej.
Jego początkiem był Rodzicielski Czwartek – cykl publikacji tworzony na moim fanpage'u.
To właśnie cotygodniowe spotkania z rodzicami pokazały mi, jak bardzo potrzebujemy miejsca, w którym można zatrzymać się na dłużej.
Tak powstał ten blog.
Dziś żyje własnym rytmem.
Znajdziesz tutaj zarówno wpisy z cyklu Rodzicielski Czwartek, jak i Obserwacje, historie z codziennego życia oraz teksty inspirowane pytaniami i doświadczeniami rodziców, z którymi pracuję każdego dnia.
Zapraszam. Rozgość się.
🌿 Viola Rosińska-Różańska
Dziecko wraca do domu. Rzuca plecak. Odpowiada półsłówkami. Złości się o coś, co Tobie wydaje się drobiazgiem. Trzaska drzwiami. Płacze. Albo na zwyczajne pytanie:
Pierwszy dzwonek. Nowy plan lekcji. Nowe zeszyty. Sprawdziany, kartkówki, zadania, oceny. I my — rodzice. Z najlepszymi intencjami.
„Idź się uczyć.” „Jutro masz sprawdzian.” „Najpierw lekcje, potem telefon.” „Musisz poprawić tę ocenę.” „Jak dostaniesz piątkę, to…”
Za kilka dni zacznie się szkoła. Znowu pojawią się zeszyty, zadania, kartkówki, sprawdziany, oceny. I zdanie, które w wielu domach będzie padało niemal codziennie:
Za tydzień szkoła. Być może w Twojej głowie już powstaje lista. Zeszyty. Bloki. Flamastry. Piórnik. Worek na WF. Buty sportowe.Trzeba sprawdzić, czego brakuje. Pojechać do sklepu. Wybrać. Kupić. Przygotować.
Wiesz, że Twoje dziecko potrafi zrobić sobie śniadanie. Wiesz, że może samodzielnie spakować plecak. Wiesz, że świat się nie zawali, jeśli raz zapomni stroju na WF. Wiesz nawet, że powinno coraz częściej doświadczać konsekwencji własnych decyzji. A mimo to robisz. Przypominasz. Sprawdzasz. Pakujesz. Pilnujesz. „Masz strój na WF?”„Spakowałeś plecak?”„Pamiętasz, że jutro masz trening?”„Zjadłeś śniadanie?” I czasem sama jesteś tym zmęczona. „Dlaczego JA muszę o wszystkim pamiętać?” Tylko czy naprawdę musisz? I dlaczego, nawet kiedy wiesz, że Twoje dziecko mogłoby już zrobić coś samo, tak trudno Ci przestać robić to za nie? Bo być może wcale nie chodzi o śniadanie.
Trzy pokolenia kobiet. Babcia. Mama. Córka.
Są takie chwile, które trwają zaledwie kilka sekund.
Czy zdarza Ci się położyć wieczorem spać z myślą:
Czy zdarzyło Ci się kiedyś zakończyć rozmowę z dzieckiem i pomyśleć:
Wczoraj, podczas urlopu nad polskim morzem, wybraliśmy się na lody.
Dzisiaj, korzystając z pięknej wakacyjnej pogody, usiadłam na leżaku wśród turystów i bawiących się dzieci.
