Warsztaty i Szkolenia
Wierzę, że trwała zmiana w życiu dziecka zaczyna się od świadomości dorosłego.
Od kilku lat wspieram rodziców, nauczycieli, wychowawców, rodziny zastępcze oraz specjalistów pracujących z dziećmi i młodzieżą w budowaniu bezpiecznych relacji, skutecznej komunikacji i kompetencji wychowawczych.
Prowadzę warsztaty, szkolenia, webinary oraz programy rozwojowe, które łączą wiedzę psychologiczną z praktycznymi narzędziami możliwymi do wdrożenia od razu po spotkaniu.
Moje warsztaty, szkolenia są oparte na doświadczeniu, autentyczności i pracy na konkretnych sytuacjach uczestników.
Dla kogo prowadzę warsztaty?
Każda grupa uczestników wnosi inne doświadczenia, jednak wszystkie spotkania łączy jeden wspólny cel – budowanie bezpiecznych relacji, skutecznej komunikacji i świadomego wspierania dzieci oraz rodzin
• rodziców i opiekunów
• nauczycieli i wychowawców
• szkół i placówek edukacyjnych
• OPS, PCPR, Placówek Opiekuńczo - Wychowawczych
• rodzin zastępczych i kandydatów na rodziców zastępczych
• organizacji pozarządowych i fundacji
• firm oraz instytucji publicznych
Podkarpackie Przystanki Świadomości 2026
Wpływ świadomej komunikacji między wszystkimi stronami pieczy zastępczej a bezpieczeństwo dziecka
ŁAŃCUT Komunikacja i świadomość dorosłego
Pierwszy przystanek podkarpackiej podróży podkreślał komunikację i świadomość dorosłego. Rozmawiałyśmy o tym, jak nasze przekonania, emocje i sposób reagowania wpływają na relacje, co najważniejsze, także na emocje dzieci.
Uczestniczki dzieliły się własnymi doświadczeniami oraz wyzwaniami, z jakimi spotykają się w codziennej pracy. Wspólnie szukałyśmy odpowiedzi na pytanie, jak budować bezpieczeństwo dziecka poprzez świadomą obecność, akceptację, zrozumienie i odpowiedzialną komunikację.
To spotkanie stworzyło fundament dla kolejnych przystanków naszej wspólnej podróży.
JASŁO Odpowiedzialność dorosłych za bezpieczeństwo dziecka
Spotkanie w Jaśle pokazało, jak ważna jest współpraca wszystkich osób otaczających dziecko.
Rozmawiałyśmy o odpowiedzialności dorosłych za tworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozwoju, nauki i budowania relacji.
Szczególnie mocno wybrzmiał temat reagowania na trudności, zanim staną się kryzysem.
To było spotkanie pełne autentycznych emocji, zaangażowania i gotowości do działania na rzecz dzieci.
LEŻAJSK Współpraca zamiast konfliktu
Ostatni przystanek mojej podróży poświęcony był budowaniu porozumienia wokół dobra dziecka.
Rozmawialiśmy o tym, jak wyjść z konfliktów, nie tracąc z oczu wspólnego celu.
Szczególne miejsce zajęła analiza ról, które często nieświadomie przyjmujemy w relacjach.
Uczestnicy odkrywali, jak budować współpracę opartą na wzajemnym szacunku, odpowiedzialności i dialogu.
Było to piękne zwieńczenie całego cyklu spotkań.
Pięć miast. Pięć spotkań. Setki rozmów. Jedna wspólna idea.
W maju 2026 roku miałam zaszczyt spotkać się z przedstawicielami OPS, PCPR, rodzin zastępczych, rodzinnych domów dziecka oraz osobami wspierającymi dzieci i rodziny na terenie województwa podkarpackiego.
Każde spotkanie było inne. Każde pokazało, jak ogromną rolę w życiu dziecka odgrywa świadomość, komunikacja i współpraca dorosłych.
To były dni pełne wzruszeń, refleksji i inspirujących rozmów, które po raz kolejny przypomniały mi, że bezpieczeństwo dziecka zaczyna się od świadomości dorosłego.
NISKO Docenianie i budowanie relacji
W Nisku zatrzymałyśmy się przy temacie dostrzegania dobra, zrozumienia i wzmacniania zasobów drugiego człowieka.
Rozmawiałyśmy o tym, jak ogromne znaczenie dla dzieci i dorosłych ma poczucie bycia zauważonym i docenionym.
To był dzień pełen wzruszeń, refleksji i osobistych historii.
Uczestniczki odkrywały, jak małe gesty i słowa potrafią budować zaufanie oraz wzmacniać relacje.
W centrum naszych rozmów niezmiennie pozostawało dobro dziecka.
STALOWA WOLA Granice i strefa wpływu
W Stalowej Woli skupiliśmy się na granicach i świadomym zarządzaniu własną energią.
Rozmawiałyśmy o tym, jak odróżniać to, na co mamy wpływ, od tego, czego nie jesteśmy w stanie zmienić.
Uczestniczki przyglądały się swoim rolom zawodowym i osobistym, szukając sposobów na większy spokój oraz skuteczność działania.
To był dzień pełen ważnych odkryć i praktycznych wniosków.
Podsumowanie projektu
Podczas wszystkich pięciu spotkań uczestnicy mieli okazję spojrzeć na swoją rolę z nowej perspektywy, wymienić doświadczenia oraz zdobyć praktyczne narzędzia wspierające codzienną pracę z dziećmi i rodzinami.
Wspólnym mianownikiem wszystkich warsztatów była świadomość, komunikacja, odpowiedzialność oraz budowanie bezpiecznych relacji.
Każde spotkanie pokazywało, że prawdziwa zmiana zaczyna się od dorosłego, który jest gotowy przyjrzeć się sobie, swoim przekonaniom, schematom i sposobowi działania.
Pięć miast. Ponad tysiąc kilometrów. Dziesiątki pracowników pieczy zastępczej.
Jeden wspólny cel – bezpieczeństwo dziecka.
Zobacz krótkie podsumowanie Podkarpackich Przystanków Świadomości.
Podczas warsztatów „Wpływ świadomej komunikacji między wszystkimi stronami pieczy zastępczej a bezpieczeństwo dziecka” wspólnie przyglądaliśmy się temu, jak ogromny wpływ na życie dziecka mają słowa, postawy, przekonania i sposób współpracy dorosłych.
Uczestnicy mieli okazję spojrzeć na swoją rolę z nowej perspektywy, wymienić doświadczenia oraz zdobyć praktyczne narzędzia wspierające codzienną pracę z dziećmi i rodzinami.
Efekty warsztatów
✔ większa świadomość własnych przekonań i sposobów komunikacji
✔ skuteczniejsze budowanie relacji opartych na szacunku i współpracy
✔ praktyczne narzędzia wspierające codzienną pracę z dzieckiem i rodziną biologiczną i zastępczą
✔ lepsze rozumienie wpływu dorosłych na poczucie bezpieczeństwa dziecka
✔ większa gotowość do współpracy ponad podziałami – wokół wspólnego celu, jakim jest dobro dziecka
Wspólnym mianownikiem wszystkich spotkań była świadomość, odpowiedzialność i przekonanie, że prawdziwa zmiana zaczyna się od dorosłego.
„Bezpieczeństwo dziecka nie zaczyna się od procedur. Zaczyna się od świadomości dorosłego."
– Viola Różańska
Zaproszenie do współpracy
Jeżeli reprezentujesz szkołę, placówkę edukacyjną, OPS, PCPR, organizację pozarządową, rodzinę zastępczą lub instytucję wspierającą dzieci i rodziny – zapraszam do kontaktu.
Prowadzę warsztaty, szkolenia i programy rozwojowe, które łączą wiedzę psychologiczną z praktycznymi rozwiązaniami możliwymi do wdrożenia od razu po spotkaniu.
Razem możemy tworzyć bezpieczniejszy świat dla dzieci. ❤️🌿
Chcesz zorganizować warsztaty, szkolenie lub spotkanie dla rodziców? Napisz do mnie.
Łódzkie rozkminy o relacji i komunikacji 2026
Relacja i komunikacja z klientem.
Trzy dni. Trzy etapy. Jeden proces, który zaczął się od klienta… a zaprowadził uczestników do SIEBIE.
W 2026 roku spotkałam się w Łodzi z pracownikami urzędów pracy i Wojewódzkiego Urzędu Pracy podczas trzydniowego procesu warsztatowego poświęconego relacji i komunikacji z klientem.
Mogliśmy zacząć od technik. Od gotowych zdań, sposobów reagowania i odpowiedzi na pytanie: „Co powiedzieć klientowi?”
Zaczęliśmy jednak wcześniej.
Od człowieka, który te słowa wypowiada.
Bo komunikacja nie zaczyna się w chwili, kiedy otwieramy usta. Zaczyna się od tego, jak myślę, w co wierzę, jak interpretuję zachowanie drugiej osoby, co dzieje się z moimi emocjami i co wnoszę ze sobą do spotkania.
Dlatego te trzy dni nie były trzema oddzielnymi szkoleniami.
Były trzema etapami jednego procesu.
ETAP I | ZACZYNAM OD SIEBIE
Co wnoszę do relacji, zanim jeszcze wypowiem pierwsze zdanie?
Kiedy pracujemy z ludźmi, łatwo skierować całą uwagę na drugą stronę.
Co powiedział klient? Jak się zachował? Dlaczego reaguje właśnie tak? Jak mam sobie z nim poradzić?
Pierwszy etap naszej pracy odwrócił tę perspektywę. Zanim zaczęliśmy przyglądać się klientowi, zatrzymaliśmy się przy SOBIE.
Przy własnych reakcjach, myślach, przekonaniach, emocjach, zasadach i sposobach interpretowania tego, co wydarza się w kontakcie z drugim człowiekiem.
Bo do rozmowy nie wchodzą wyłącznie pracownik i klient.
Wchodzą do niej dwie osoby — każda ze swoim doświadczeniem, historią i sposobem patrzenia na świat.
I właśnie dlatego pierwsze ważne odkrycie brzmiało:
Komunikacja zaczyna się od SIEBIE.
ETAP II | SPOTYKAM DRUGIEGO CZŁOWIEKA
Komunikacja to nie tylko technika. To sposób, w jaki jesteśmy z drugim człowiekiem.
Można znać właściwe słowa, a mimo to nie budować porozumienia. Bo znaczenie ma nie tylko CO mówię.
Znaczenie ma również: jak słucham, co zakładam, zanim druga osoba skończy mówić, jak interpretuję jej zachowanie, czy potrafię zauważyć jej emocje, czy próbuję zrozumieć, zanim odpowiem.
Podczas ćwiczeń, rozmów i pracy nad konkretnymi sytuacjami pojawiały się momenty „WOW” i „AHA”.
„Obsługa klienta” zaczynała przestawać być procedurą. Stawała się spotkaniem człowieka z człowiekiem.
Pracowaliśmy między innymi nad zatrzymaniem się przed automatyczną reakcją, zauważaniem emocji oraz zmianą celu rozmowy:
nie „muszę mieć rację”, ale: „Chcę zrozumieć i znaleźć rozwiązanie.”
I wtedy wydarzyło się coś jeszcze. Uczestnicy zaczęli mówić:
„To działa też w domu…”
„To jest o moim partnerstwie…”
„To jest o moich dzieciach…”
Bo komunikacji nie da się zostawić na biurku po zakończeniu pracy.
Relacja to nie tylko praca.
To, czego uczymy się o sobie w kontakcie z klientem, może zmienić również sposób, w jaki jesteśmy z ludźmi poza nią.
ETAP III | KIEDY RELACJA STAJE SIĘ TRUDNA
Co dzieje się ze mną, kiedy po drugiej stronie pojawia się napięcie?
Trzeci etap postawił uczestników przed sytuacjami, które w codziennej pracy potrafią być szczególnie wymagające.
„TO WASZ OBOWIĄZEK!”
„TO NIE MA SENSU!”
„JA STĄD NIE WYJDĘ…”
„TO PRZEZ WAS!”
Roszczeniowość. Podniesiony głos. Opór. Wycofanie. Presja. Eskalacja. Atak personalny. W takich momentach sama znajomość technik komunikacyjnych może nie wystarczyć. Bo zanim odpowiem klientowi, coś dzieje się również ze mną.
Co uruchamia we mnie podniesiony głos? Jak reaguję na opór? Co robię, kiedy czuję presję? Czy próbuję natychmiast się bronić, przekonywać, wycofuję się, a może wchodzę w konflikt?
I właśnie tutaj wróciliśmy do punktu, od którego rozpoczęliśmy cały proces:
do świadomości SIEBIE.
Jedno z najważniejszych odkryć można zamknąć w zdaniu:
„To nie klient jest trudny. To ja nie zawsze wiem, jak z nim rozmawiać.”
Nie oznacza ono, że pracownik odpowiada za zachowanie klienta. Oznacza coś znacznie ważniejszego:
mam wpływ na swoją część tej relacji.
Nie zawsze mogę zmienić człowieka, który stoi przede mną. Mogę jednak nauczyć się coraz lepiej rozpoznawać własne reakcje i świadomie wybierać to, co zrobię dalej.
GRANICE I BEZPIECZEŃSTWO W KONTAKCIE
Zrozumieć nie znaczy pozwolić na wszystko.
Świadoma komunikacja nie oznacza zgody na każde zachowanie klienta. Empatia nie oznacza rezygnacji z własnych granic.
Profesjonalizm nie oznacza konieczności znoszenia wszystkiego. Dlatego ważnym elementem pracy były również granice i bezpieczeństwo w kontakcie.
Możemy próbować zrozumieć emocje, potrzeby czy sytuację drugiego człowieka, jednocześnie jasno reagując na sposób, w jaki się wobec nas zachowuje. Możemy pozostać w relacji, nie rezygnując z siebie.
Nie muszę zmienić klienta, żeby zmienić swój sposób wejścia w relację.
KIEDY „OBSŁUGA KLIENTA” STAJE SIĘ SPOTKANIEM CZŁOWIEKA Z CZŁOWIEKIEM
Najważniejsze momenty tego procesu nie wydarzały się wtedy, kiedy przekazywałam kolejną porcję wiedzy. Wydarzały się wtedy, kiedy uczestnik nagle zatrzymywał się i mówił:
„AHA…”
Bo zobaczył coś u siebie. Rozpoznał własny schemat. Zrozumiał swoją reakcję. Spojrzał inaczej na zachowanie drugiego człowieka. Albo odkrył, że to, czego właśnie doświadcza podczas warsztatu, dotyczy nie tylko jego pracy.
Właśnie dlatego moje warsztaty opieram na doświadczeniu, ćwiczeniach, rozmowie i autorefleksji.
Nie chodzi mi wyłącznie o to, żeby uczestnik wiedział więcej.
Chcę stworzyć przestrzeń, w której może zobaczyć więcej.
Bo dopiero wtedy wiedza może zacząć zmieniać sposób, w jaki człowiek działa.
TRZY DNI. TRZY ETAPY. JEDEN PROCES.
Zaczęliśmy od pytania:
„Jak skutecznie komunikować się z klientem?”
A doszliśmy do znacznie głębszego:
„Jaką część tej relacji tworzę JA?”
Od świadomości siebie. Przez spotkanie z drugim człowiekiem. Do sytuacji, w których pojawiają się napięcie, opór, presja i potrzeba postawienia granicy. Uczestnicy nie otrzymali instrukcji „obsługi trudnego klienta”. Pracowali nad czymś, co można zabrać ze sobą do kolejnej rozmowy, kolejnego klienta — i kolejnej relacji:
większą świadomością własnego wpływu.
Bo dobra komunikacja nie zaczyna się od właściwego zdania.
Zaczyna się od świadomości człowieka, który je wypowiada.
EFEKTY WARSZTATÓW
Uczestnicy rozwijali:
✓ większą świadomość własnego wpływu na przebieg relacji z klientem,
✓ umiejętność zauważania własnych reakcji przed automatyczną odpowiedzią,
✓ zdolność patrzenia na komunikację z perspektywy obu stron,
✓ większą uważność na emocje pojawiające się w kontakcie,
✓ umiejętność zmiany celu rozmowy z „udowodnić rację” na „zrozumieć i szukać rozwiązania”,
✓ świadome stawianie granic z zachowaniem szacunku i empatii,
✓ większy wybór sposobu reagowania również wtedy, gdy relacja staje się wymagająca.
ZAPROSZENIE DO WSPÓŁPRACY
Czy Twój zespół pracuje z ludźmi?
Jeśli w codziennych kontaktach pojawiają się napięcie, opór, trudne emocje, zmęczenie, konflikty albo sytuacje, w których pracownikowi coraz trudniej znaleźć właściwy sposób reagowania — możemy nad tym pracować.
Prowadzę warsztaty dla zespołów, w których łączę komunikację, świadomość siebie, pracę nad relacją oraz praktyczne narzędzia do wykorzystania w codziennym kontakcie z drugim człowiekiem.
Nie zaczynam od gotowych recept.
Zaczynam od człowieka.
Bo kiedy człowiek zaczyna widzieć siebie w relacji, pojawia się przestrzeń na zmianę.
Jeśli chcesz stworzyć taki proces dla swojego zespołu — zapraszam do kontaktu.