Rodzice często pytają mnie, jak pomóc dziecku stać się bardziej odważnym, pewnym siebie i odpornym na wpływ otoczenia.
Martwią się, gdy dziecko wycofuje się z nowych sytuacji, boi się zabrać głos, unika wyzwań albo pozwala innym przekraczać swoje granice.
W takich rozmowach często skupiamy się na dziecku. Szukamy sposobów, ćwiczeń i gotowych rozwiązań.
A co, jeśli początek zmiany znajduje się gdzie indziej?
HISTORIA RAFAŁA
Kilka lat temu pracowałam z Rafałem, tatą dziewięcioletniego chłopca.
Podczas jednego ze spotkań powiedział:
– Nie wiem już, jak pomóc synowi. Jest wycofany. Dzieci nim rządzą. Nie potrafi się postawić.
Rozmawialiśmy długo o jego synu, ale z czasem nasza uwaga zaczęła kierować się na samego Rafała. Opowiadał o swoich lękach, trudnościach w podejmowaniu decyzji. O stresie, który towarzyszył mu niemal każdego dnia. O obawie przed oceną innych ludzi i o tym, jak często odkładał ważne sprawy na później.
Rafał zaczął dostrzegać coś bardzo ważnego. Odwaga nie jest cechą, którą albo się ma, albo nie.
Odwaga jest jedną ze składowych pewności siebie.
Kiedy zaczął pracować nad własną pewnością siebie, wzmacniać asertywność, podejmować trudniejsze decyzje i wychodzić poza swoją strefę komfortu, zaczął zmieniać się nie tylko on. Zmieniały się również relacje w jego rodzinie.
Po pewnym czasie, zapytany o to, czy odwaga rodzica wpływa na odwagę dziecka, odpowiedział bez wahania:
– Absolutnie tak.
DZIECI UCZĄ SIĘ POPRZEZ OBSERWACJĘ
Dzieci nie uczą się głównie z naszych słów. Uczą się przede wszystkim z tego, co widzą każdego dnia. Obserwują, jak reagujemy na problemy. Jak radzimy sobie z porażkami.
Czy potrafimy przyznać się do błędu.
Czy mamy odwagę mówić o swoich emocjach.
Czy stawiamy granice.
Czy podejmujemy wyzwania mimo lęku.
Kiedy dziecko widzi rodzica, który mierzy się z trudnościami zamiast przed nimi uciekać, otrzymuje jedną z najważniejszych życiowych lekcji:
Bać się można. Ważne jest to, co zrobię mimo strachu.
ODWAGA BUDUJE SPRAWCZOŚĆ
Odważny rodzic nie jest rodzicem idealnym.
To rodzic, który mimo niepewności podejmuje działania.
Próbuje.
Uczy się.
Wraca po porażkach.
Przyznaje się do błędów.
Pokazuje dziecku, że rozwój jest procesem.
REFLEKSJA DLA RODZICA
Jeżeli chcesz pomóc swojemu dziecku stać się bardziej odważnym, warto zacząć od zadania sobie kilku pytań:
🌿 Czy ja sam/sama podejmuję wyzwania?
🌿 Jak reaguję na porażki?
🌿 Czy potrafię wyrażać swoje zdanie?
🌿 Czy pokazuję dziecku, że strach jest naturalną częścią życia?
Bo bardzo często zmiana dziecka zaczyna się od zmiany dorosłego.
NA ZAKOŃCZENIE
Dziękuję wszystkim rodzicom, którzy każdego dnia mają odwagę rozwijać siebie.
Nie po to, by być idealnymi.
Ale po to, by dawać swoim dzieciom najlepszy przykład.
A jakie są Twoje doświadczenia?
Czy zauważasz związek między odwagą rodzica a odwagą dziecka?
Zapraszam Cię do rozmowy w komentarzu. ❤️
Dodaj komentarz
Komentarze